نوشته شده توسط : aftabmag

علائم ، درمان و پیشگیری از دیابت بارداری تهیه شد

علائم ، درمان و پیشگیری از دیابت بارداری

 

تعریف دیابت بارداری

دیابت بارداری به شرایطی گفته می‌شود که افزایش قند خون برای اولین بار، در طی دوران بارداری دیده شود. دیابت بارداری، تقریباً در ۴ درصد از بارداری‌ها بروز می‌کند. علت دقیق دیابت باردای مشخص نیست، ولی وجود برخی از سر نخ‌ها، شما را در تشخیص زودرس این بیماری کمک می‌نماید. با توجه به عوارضی که دیابت برای جنین و مادر باردار می‌تواند داشته باشد، پیشگیری و کنترل دیابت در طی دوران بارداری ضروری است.

دیابت بارداری، حالت عدم تحمل گلوکز است و با وجود ناسازگاریش با بدن در زنان باردار بدون سابقه دیابت ظاهر می شود. بعد از دو بار آزمایش در صورتی که میزان گلوکز موجود در خون سیاهرگی فرد ناشتا بالاتر از ۱۲۶ میلی گرم در لیتر باشد، فرد مبتلا به دیابت است. اما این مورد، نوعی ساده از عدم تحمل گلوکز است که می بایست تحت مراقبت قرار گیرد. این مسئله ای رایج در دیابت است که (تقریباً در ۵٪ بارداریها) منجر به بروز مشکلات کاملاً جدی برای مادر و جنین می شود. این بیماری معمولاً بین هفته های ۲۴ و ۲۸ بارداری ظاهر می شود و همزمان با آن هورمون لاکتوژن جفتی توسط جفت ترشح شده که باعث ایجاد کاهش حساسیت به انسولین در مادر می شود

 

علائم و نشانه ها دیابت بارداری

پرنوشی، پرادراری، گرسنگی زیاد، کاهش وزن، خستگی، تاری دید، قندخون بالا

 

علل و عوامل خطرساز دیابت بارداری

تقریباً در اکثر زنان به دلیل تغییرات هورمونی ای که در طی بارداری ایجاد می‌گردد، درجاتی از اختلال عدم تحمل گلوکز مشاهده می‌گردد. بدین معنا که مقدار قند خون آنها افزایش می‌یابد، ولی به اندازه‌ای افزایش نمی‌یابد که بتوان آن را بیماری دیابت در نظر گرفت.

در طی سه ماهه سوم بارداری، تغییرات هورمونی مذکور، زن باردار را در خطر ابتلا به دیابت بارداری قرار می‌دهد. در طی بارداری افزایش یک سری از هورمون‌های مترشحه از جفت (جفت، اندام ارتباطی ای در ناحیه ناف نوزاد می‌باشد که همانند یک ریسمان، نوزاد را به رحم مادر متصل می‌کند)، به انتقال مواد غذایی از مادر به جنین و در نتیجه به پیشرفت رشد جنین کمک می‌کنند. بخش دیگری از هورمون‌هایی که در جفت تولید می‌شوند در جهت پیشگیری از افت قند خون مادر فعالیت می‌کنند که این دسته از هورمون‌ها از طریق ممانعت از عملکرد انسولین، عمل می‌کنند. لذا در طی بارداری، این هورمون‌ها زمینه اختلال عدم تحمل گلوکز (افزایش قند خون) را فراهم می‌کنند. در مقابل، بدن شما برای جلوگیری از افزایش قند خون مجبور خواهد بود انسولین بیشتری ترشح نماید تا قند به درون سلول‌ها منتقل شود و برای تولید انرژی در اختیار سلول‌های بدن قرار گیرد. سلول‌های موجود در لوزالمعده مادران، اغلب توانایی تولید انسولین بیشتر (در حدود ۳ برابر حد طبیعی) را برای غلبه بر اثر هورمون‌های بارداری افزایش دهنده قند خون دارند. اگر چنانچه لوزالمعده نتواند انسولین را به میزان کافی ترشح کند، میزان قند خون افزایش می‌یابد و در نهایت منجر به بروز دیابت بارداری می‌گردد.

عوامل زیر خطر ابتلا به دیابت بارداری را در طی دوره بارداری افزایش می‌دهند:

– داشتن اضافه وزن قبل از بارداری (چنانچه وزن قبل از بارداری از وزن ایده‌آل به میزان ۲۰٪ و یا بیشتر، بالاتر باشد.)

– وجود قند در ادرار

– اختلال تحمل گلوکز و اختلال در گلوکز ناشتا (در این شرایط قند خون بالا است، ولی به حدی بالا نیست که بتوان آن را دیابت در نظر گرفت. به این حالت مرحله پیش از دیابت گفته می‌شود)

– سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت (اگر مادر و پدر یا برادر و خواهر شما دیابت داشته باشند.)

– سابقه تولد نوزاد بیش از ۴ کیلوگرم در گذشته

– سابقه تولد نوزاده مرده در گذشته

– سابقه ابتلا به دیابت بارداری در بارداری قبلی میزان خطر دیابت بارداری را در دفعه بعد ۲ تا ۳ برابر می‌نماید.

– داشتن مایع آمنیوتیک بیش از حد (شرایطی که پلی هیدرآمینوس نامیده می‌شود).

 

درمان بیماری دیابت بارداری

برای کنترل دیابت بارداری اقدامات زیر توصیه می‌گردد:

– پایش منظم سطح قند خون در طی روز (در مراحل اولیه توصیه می‌گردد که ۴ بار در روز قند خون را با دستگاه‌های اندازه گیری قند خون کنترل نمود: قبل از صبحانه و ۲ ساعت پس از هر وعده غذایی. برخی مواقع ممکن است پایش قند خون قبل از همه وعده‌های غذایی نیز لازم گردد. البته بعد از طی مرحله حاد، نیاز به این میزان اندازه گیری نخواهد بود).

– بررسی ادرار به منظور وجود کتون‌ها (یک نوع اسید که وجود آن در ادرار نشان می‌دهد دیابت کنترل نشده‌است).

– رعایت رژیم غذایی : نظم غذایی یکی از مهم ترین موارد در کنترل قند خون در طی ساعات روز است. بر همین اساس پزشک معالج، از بیمار درخواست می‌کند دریافت کالری اش را در چند نوبت منظم در طی روز توزیع کند.

– فعالیت بدنی و ورزش پس از تایید پزشک معالج: داشتن پیاده روی منظم در کنترل سطح قند خون بسیار مفید است. برای جلوگیری از بروز عوارض مرتبط با فعالیت بدنی، حتماً باید بیمار با پزشک خود مشورت نماید.

– بررسی روند افزایش وزن: میزان افزایش وزن در طی دوران بارداری باید حدوداً بین ۷ تا ۱۴کیلو باشد. در افرادی که بارداری را با چاقی و افزایش وزن آغاز می‌نمایند، این میزان افزایش وزن به ویژه در صورت ابتلا به دیابت بارداری باید کمترین مقدار باشد.

– مصرف انسولین در صورت نیاز: انسولین تنها داروی دیابتی است که مصرف آن در طی بارداری در صورت عدم کنترل قند خون توصیه می‌گردد.

– کنترل افزایش فشار خون بیمار.

 

پیشگیری دیابت بارداری

 کنترل وزن در محدوده مناسب، تغذیه سالم

 

الو دکتر



:: بازدید از این مطلب : 169
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

انواع ، علائم ، درمان و پیشگیری از دیابت تهیه شد

انواع ، علائم ، درمان و پیشگیری از دیابت

 

تعریف دیابت

بیماری دیابت یک نوع اختلال در سوخت وساز بدن است.به طوری که بدن در این اختلال قادر به استفاده کامل از قند نیست. دیابت یا بیماری قند هنگامی بوجود می‌آید که هورمون انسولین – عامل تنظیم‌کننده قندخون – یا به اندازه کافی در بدن تولید نمی‌شود یا بافت‌های بدن به آن به درستی پاسخ نمی‌دهند.

علائم بالینی دیابت عبارتند از:

۱-عدم توانایی در سوخت و کربوهیدراتها

۲-افزایش قابل ملاحظه گلوکز در خون

۳-دفع مقادیر مختلفی قند از ادرار

 

علائم و نشانه ها دیابت

1. خستگی

در دیابت، انسولین غیر فعال است ، بنابراین   گلوکز  به انرژی تبدیل نمی شود. بنابراین شخص احساس ضعف تحریک و خستگی میکند

2. پوست خشک

پوست خشک و خارش پوست  به علت نوروپاتی  بودن بر  گردش خون و کارکرد غدد عرق تاثیر میگذارد

3. افزایش نامتناسب تشنگی و تکرر ادرار

این یکی از شایع ترین علایم دیابت است. در این وضعیت،   مقدار زیادی از مایعات دفع می شود و در نتیجه کم آبی بدن را به همراه دارد . بنابراین ، تشنگی غیر طبیعی را افزایش می دهد.

4 . بهبود آهسته زخم

با توجه به کارکرد نامناسب انسولین ، سیستم ایمنی بدن  تضعیف می شود.  یک زخم  زیاد وقت میبرد تا بهتر شود

5. کاهش وزن ناگهانی

اگر یک فرد تغییر وزن خود را به صورت غیر طبیعی بدون هیچ تمرین بدنی  مشاهده  کند، باید برای معاینه دیابتی نزد پزشک برود . از دست دادن وزن  به علت ناتوانی بدن   است . این بیشتر برای دیابت نوع 1 اتفاق می افتد.

6-تاری دید

افزایش سطح گلوکز به  عروق خونی  آسیب می رساند.  تمام مایعات موجود در عدسی چشم را  تحت تاثیر قرار می دهد . دیابت اغلب باعث کوری می شود.

7. گزگز دست و پا

قند اضافی در خون بر سیستم عصبی و رگ های خونی آسیب می رساند .  احساس سوزش در بازوها، پاها، دست ها  احساس می شود. این بعلت از دست دادن فیبر عصبی است .

8. سردرد

سردرد به طور منظم یکی از نشانه های مرگبار دیابت هستند . این سردرد که  اغلب نادیده گرفته میشود میتواند کشنده باشد.سردرد منظم  نشانه ای از دیابت است که باید بررسی شود

9. عفونت های پوستی

همانطور که سیستم ایمنی بدن یک فرد رو به وخامت می رود ، شانس بیشتری از عفونت های پوستی هم وجود دارد . زخم ها نیاز به زمان طولانی برای التیام دارند و این ممکن است در نتیجه عفونت بوجود آمده باشد.

10. گرسنگی بیش از حد

از آنجا که بسیاری از مایعات مترشحه در بدن وجود دارد ، به احتمال زیاد  گرسنگی  افزایش میابد

 

علل و عوامل خطرساز دیابت

دیابتممکن است  به دلایل مختلفی مانند شیوه زندگی ناسالم ، وراثت، خواب بیش از حد ، غذاهای بی­ارزش از نظر تغذیه­ای و کم­تحرکی اتفاق بیفتد.

 

انواع دیابت

دیابت دو نوع اصلی دارد. در دیابت نوع 1، تخریب سلول‌های بتا در پانکراس منجر به نقص تولید انسولین می‌شود و در دیابت نوع 2، مقاوت پیشرونده بدن به انسولین وجود دارد که در نهایت ممکن است به تخریب سلول‌های بتای پانکراس و نقص کامل تولید انسولین منجر شود. در دیابت نوع دو مشخص است که عوامل ژنتیکی، چاقی و کم‌تحرکی نقش مهمی در ابتلای فرد دارند.

 

درمان دیابت

درواقع درمانی قطعی برای دیابت وجود ندارد وتنها میتوان آن را کنترل کرد که در مراحل حاد قرار نگیرد. اما برای زخم دیابت می‌توان درمان را درنظر گرفت.

درمان زخم‌های دیابتی به طرق مختلف انجام می‌گیرد:

مراقبت پا: که شامل مرطوب نگه داشتن محیط زخم با ا نتخاب ماده مناسب، همچنین خشک نگه داشتن لبه‌های زخم. در بیماران دیابتی وابسته به انسولین که مبتلا به زخم هستند، مراقبت‌ها حدود ۳ سال ادامه می‌یابد.

آنتی بیوتیک‌ها: آنتی بیوتیک‌ها حتی زمانی که عفونت‌ها بروز نکرده‌اند (پروفیلاکتیک) تجویز می‌شوند تا از بروز عفونت جلوگیری شود.

کنترل قند خون: یکی از عوامل ایجاد زخم‌های دیابتی، بالا بودن قند خون است. بالا بودن قند خون ایمنی را کاهش می‌دهد و بهبودی زخم را به تاخیرمی‌اندازد. کنترل قند خون چه به صورت تجویز دارویی و چه به صورت غذایی و همچنین تجویز انسولین به صورت کوتاه مدت زخم را بهبود می‌بخشد .

 

پیشگیری دیابت

کنترل وزن، ورزش، پرهیز از مصرف بیش از حد قند و شکر و غذاهای پرکالری



:: بازدید از این مطلب : 196
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

خشکی دهان : علائم ، علت و درمان خشکی دهان تهیه شد

خشکی دهان : علائم ، علت و درمان خشکی دهان

 

خشکی دهان مشکل کوچکی نیست و می تواند زندگی را برای فرد مبتلا، سخت کند. خشکی دهان، غذا خوردن، جویدن، تشخیص مزه ها و حتی در مواردی صحبت کردن را مشکل می کند. ساده ترین علت خشک شدن دهان، کاهش فعالیت غدد بزاقی است. بزاق برای جلوگیری از بیماری ها لثه و پوسیدگی دندان ها بسیاری ضروری است. از این رو خشکی دهان خطر ابتلا به بیماری های لثه و پوسیدگی سریعتر دندان ها را افزایش می دهد.

بزاق از طریق مواد قلیایی خود اسید های موجود روی پلاک های دندان ها را خنثی می کند و کلسیم و فسفر موجود در آن دندان های در معرض تخریب را تا حدودی درمان می کند. اما چرا میزان ترشح غدد بزاقی کاهش می یابد؟

شایع ترین علل خشکی دهان مصرف برخی از داروهاست. تقریبا می شود گفت که بیش از ۴۰۰ دارو از جمله داروهای ضد افسردگی، ضد حساسیت و ضد احتقان موجب خشکی دهان می شوند. همچنین تعداد زیادی از داروهای مقابله با فشار خون، مدر و گرفتگی ماهیچه ای هم می توانند موجب خشکی دهان شوند.

به جز موارد دارویی، گرفتگی بینی هم باعث خشکی دهان می شود. چرا که گرفتگی بینی و البته بزرگ بودن لوزه سوم و آلرژی باعث می شوند فرد مبتلا از طریق دهان تنفس کرده و به خشکی دهان نیز مبتلا شود.

به جز موارد گفته شده کمبود برخی از ویتامین ها به خصوص ویتامین های A و B2 هم می تواند موجب خشکی دهان شود.

از طرفی، این عارضه با بالا رفتن سن و کاهش تولید بزاق بیشتر دیده می شود. بیماران دیابتی نیز به دلیل تکرر ادرار بدنشان بزاق کمتری تولید می کند. در نتیجه دهان خشک تری دارند. در نهایت بیماران مبتلا به شوگرن که بیماری شبیه به التهاب شبه رماتیسمی مفاصل است و بیشتر زنان یائسه را درگیر می کنند، نیز دچار خشکی دهان می شوند. علاوه بر این، پرتو درمانی برای نواحی سر و گردن ممکن است باعث تخریب غدد بزاقی و خشکی دهان گردد.

 

علایم خشکی دهان

– احساس خشک شدن دهان

– بروز مشکل حین صحبت کردن، چشیدن و جویدن غذا

– خشک شدن زبان و یا گلو

– ترک خوردگی لب ها

– ایجاد زخم در دهان

– احساس سوزش در ناحیه دهان

 

درمان خشکی دهان 

بهترین درمان خشکی دهان، جویدن بسیار است. عمل جویدن موجب تحریک غدد بزاقی می شود. البته جویدن وقتی موثر است که غدد قادر به فعالیت باشند و تنها میزان ترشح آن ها کم باشد. از بهترین چیزهایی که می توانید بجوید، یخ خرد شده و آدامس بدون قند است. یخ نه تنها دهان را مرطوب می کند بلکه غدد بزاقی را هم مجبور به ترشح می کند. آدامس بدون قند نیز راه حلی ساده و لذت بخشی برای افزایش فعالیت آرواره و ترشح بیشتر بزاق می باشد.

بر طبق مطالعات انجام شده جویدن حدودا ۱۰ دقیقه در ساعت، میزان ترشح بزاق را در افراد مبتلا طبیعی می کند. اگر علاقه ای به موارد گفته شده ندارید، خوردن میوه جات و غذاهای جامد به افزایش ترشح بزاق کمک می کند به خصوص اگر این غذاهای جامد از نوع غذاهای حجیم و غنی از فیبرهای گیاهی باشد. چرا که هم نیاز به جویدن بیشتر دارند و هم در تحریک غذذ بزاقی بهتر عمل می کنند.

آبنبات و شیرینی های سفت نیز می تواند باعث ترشح بزاق زیادی شود اما به دلیل ایجاد پوسیدگی در دندان ها پیشنهاد نمی شود.

همان طور که گفتیم یکی از علل کم شدن بزاق کمبود ویتامین های A و B2 است. در این زمینه باید کم خونی ناشی از کبود ویتامین B12 را نیز به این لیست اضافه کنیم. پس مصرف روزانه ۱ قرص مولتی ویتامین می تواند در طبیعی شدن میزان ترشح بزاق و کاهش خشکی دهان موثر باشد.

در نهایت موارد گفته شده در بالا برای کسانی است که غدد بزاقیشان دچار ضعف و کم تحرکی است. اما اگر غدد بزاقی به طور کلی متوقف شده باشند، این درمان ها موثر نخواهند بود. در چنین شرایطی خشکی دهان را با مصرف بزاق مصنوعی بهبود می دهند. بزاق مصنوغی نوعی ژله است که حاوی کانی ها و آنزیم های موجود در بزاق طبیعی است. پس از گذاشتن این ژله در دهان در مدت کوتاهی مقداری بزاق طبیعی در دهان تولید می شود. ایراد این روش، نیاز به مرتب مصرف کردن بزاق طبیعی است.

 

پیام سلامت



:: بازدید از این مطلب : 194
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

شیمی درمانی (قسمت دوم )

 

شیمی درمانی چیست؟

لغت “شیمی” به معنی دارو و “درمانی” به معنی درمان است. همه افراد در طول زندگی یک یا چند بار بیمار شده و با استفاده از داروها به روش تزریق یا مصرف قرص های خواراکی دارو درمانی شده اند. لذا در بکار بردن واژه شیمی درمانی (دارو درمانی) همانند بقیه داروها ، جای نگرانی و ترس وجود ندارد ، اما امروزه اصطلاح شیمی درمانی به معنی استفاده از داروهای شیمیایی خاص برای توقف رشد سلولهای غیرطبیعی و انهدام توده سلولی (تومور) به کار می رود.

 

داروهای شیمی درمانی چگونه عمل می کنند؟

بعضی از سلولهای بدن به علل نامعلومی به صورت افسار گسیخته رشد می کنند و از جایی به جای دیگر در بدن حرکت کرده و به فعالیت ادامه می دهند. کار داروهای شیمی درمانی این است که توسط گردش خون به تمام نقاط بدن حمل می شوند و قدرت رشد و تکثیر (اضافه شدن) این سلولها را از بین می برند. توجه داشته باشیم که این داروها می توانند روی سلولهای طبیعی هم اثر ناخوشایند داشته باشند ولی پس از پایان دوره دارو درمانی ، اکثر سلولهای طبیعی به سرعت بهبود یافته و به حالت اولشان بر می گردند.

 

آیا شیمی درمانی درد دارد؟ (دردهای عضلانی و استخوانی)

معمولا مصرف داروهای شیمی درمانی درد ندارد. اما اگر هنگام تزریق دارو داخل رگ ، اشتباهی زیرپوست تزریق شود ، متورم شده ، سوزش و درد شدیدی می گیرد که باید فورا به پزشک یا پرستار مسئول تزریق اطلاع دهید. به دنبال تزریق بعضی از داروهای شیمی درمانی و یا تجویز ترکیبات تقویت کننده مغز استخوان ، ممکن است دچار دردهای عضلانی یا استخوانی شوید. با مشورت پزشک معالج می توان از ترکیبات استامینوفن دار جهت کنترل درد استفاده نمود. اگر در روزهای بعد از شیمی درمانی دچار عوارض دردناک نظیر درد عضلانی ، درد استخوان ، زخم دهان ، سردرد ، درد معده و … شدید ، محل درد ، زمان شروع درد، مدت درد ، شدت درد ، کیفیت و نوع احساس درد ، مقدار و نوع مصرف داروهای مسکن را به دقت برای پزشک معالج و پرستارتان شرح دهید. بدون انتقال این اطلاعات درد شما کنترل نخواهد شد.

 

دوره درمان یا شیمی درمانی چه مدت طول می کشد؟

مدت درمان و فاصله بین درمانها به نوع بیماری و نوع درمان بستگی دارد. دارو درمانی ممکن است به صورت هفتگی یا تزریقات دوره ای انجام گیرد. در هر دوره شیمی درمانی ، پزشک معالج با آزمایش شمارش کامل گلبولی خون (CBC-PLT) وضعیت بالینی بیمار را کنترل خواهد کرد. معمولا داروها را به ترتیبی می دهند که در فاصله دو تزریق فرصت کافی و استراحت برای رشد و ترمیم سلولهای طبیعی آسیب دیده باشد و بدن توان طبیعی خود را از نو بدست آورد.

اگر شما یک جلسه شیمی درمانی را از دست دادید و یا یک نوبت دارو را دریافت نکردید به پزشک یا پرستاران اطلاع دهید.

در طول ملاقات با پزشک معالج ، توسط یک نفر همراه ، دستورات را دقیقا یادداشت کنید و یا می توانید با اجازه پزشک ، دستورات را به وسیله یک نوار یا گوشی تلفن همراه ضبط کنید و بعدا با دقت مرور کنید.

 

آیا همزمان با شیمی درمانی می توان داروهای دیگر مصرف کرد؟

اگر شما هر دارو ، قرص ، آمپول ، کپسول تقویتی و غیرتقویتی مانند مسکن ها ، داروهای خواب آور، ویتامین ها ، داروهای مکمل ، داروهای گیاهی و … مصرف می کنید حتما لیست آنها را به پزشک معالج یا پرستار مربوطه اطلاع دهید. بدون اطلاع و اجازه پزشک معالج ، خودسرانه هیچ دارویی مصرف نکنید. چون بعضی از داروها ممکن است در عمل و اثر داروهای شیمی درمانی عوارض خاصی ایجاد کرده و در درمان شما اختلال ایجاد می کند.

از تزریق واکسن ها مثل واکسن آنفولانزا ، کزاز و … در مدت شیمی درمانی خودداری شود. قبل از شروع دوره شیمی درمانی یا پس از پایان آن می توان این واکسن ها را تزریق نمود.

 

هنگام شیمی درمانی چه کار باید انجام داد؟

سعی کنید حالت آرام داشته باشید و با خواندن کتاب ، گوش دادن به موسیقی آرام ، تماشای فیلم مورد علاقه خود را سرگرم کنید. در حین شیمی درمانی ، زمانی که دارو در جریان است از قرصهای مکیدنی ، آب نبات بدون قند یا آدامس طعم دار استفاده کنید.

نیم ساعت قبل از تزریق ، ادرار کنید تا نیاز به دستشویی پیدا نکنید.

در بعضی مواقع برای محافظت از سرم تزریقی در برابر اشعه نور ، از پوشش استفاده می شود ، جای نگرانی وجود ندارد.

در هنگام تزریق هرگونه تاول ، سوزش ،خارش و قرمزی پوست یا هر گونه مشکل تنفسی و درد را سریعا به پرستار اطلاع دهید.

در 24 تا 72 ساعت اول بعد از تزریق ، مایعات بیشتر بخورید تا دارو از طریق ادرار سریع تر دفع شود. با توجه به دفع داروهای شیمی درمانی از طریق ادرار، به هنگام استفاده از دستشویی سعی کنید با آب کافی کاسه توالات را بشویید.

در صورت مشاهده هر گونه علائم غیرطبیعی دفع ادرار (تغییر رنگ ادرار ، تکرار یا سوزش ادرار و ..) سریعا به پزشک و پرستار اطلاع دهید. ممکن است داروهای مصرفی عملکرد کلیه و مثانه را موقتا تحت تاثیر قرار دهد.

در طول دوره شیمی درمانی با کودکان بویژه با شیرخواران و زنان باردار معاشرت محدود نمایید.

 

آیا در طول دوره درمان با شیمی درمانی می توان بچه دار شد؟

اثرات شیمی درمانی بر تمایل جنسی گوناگون است. در طول دوره شیمی درمانی تا اطلاع بعدی نباید بچه دار شد، این داروها ممکن است (البته نه همیشه) در بعضی افراد روی اندام جنسی تاثیر موقت داشته باشد، ازقبیل تغییر موقتی در عادت ماهیانه و یائسگی زودرس در خانمها و کاهش موقتی مقدار اسپرم در آقایان. لذا در مورد رفتارهای جنسی و روابط زناشویی و یا مصرف قرص های ضدبارداری ، روش های ضدبارداری و زمان مناسب بارداری حتما با پزشک متخصص آنکولوژی مشورت کنید.

 

آیا داروهای شیمی درمانی عوارضی در بدن بوجود می آورد؟

عوارضی که ممکن است این داروها در بدن بوجود بیاورند بستگی به شدت واکنشی دارد که بدن بیمار نسبت به دارو نشان می دهد. ناگفته نماند که بیمار دچار همه عوارض احتمالی که در اینجا می خوانید نخواهد شد بلکه گاهی بسته به نوع بیماری یک یا چند تای آن موقتا گریبانگیر او خواهد شد. دانستن آنها به شما کمک می کند تا در صورت بروز با آمادگی قبلی و با آگاهی آنها را تحمل کنید و با آنها کنار بیایید. نکته مهم آنست که هر گونه عوارض جانبی و علائم کلینیکی را به پزشک معالج و پرستار مربوطه گزارش دهید.

شایعترین عوارض شیمی درمانی عبارتند از: تهوع و استفراغ ، بی اشتهایی ، اسهال ،یبوست ، ناراحتی دهان و گلو ، ریزش مو ، احتمال عفونت ،ناراحتی پوستی ، نامنظم شدن عادت ماهانه یا قطع آن در خانمها ، احساس ضعف و خستگی و تنگی نفس ، خواب رفتگی و گزگز در انگشتان و اختلال در تعادل ، تورم صورت ، دستها ، پاها و شکم و خونریزی داخلی. یادآوری می شود اکثر این عوارض موقتی بوده و با طی شدن دوره شیمی درمانی به طور طبیعی برطرف می شوند.

 

با عوارض دارو درمانی (شیمی درمانی ) چه می توان کرد؟

الف: تهوع و استفراغ

چون بعضی داروهای شیمی درمانی مخاط معده را تحریک می کنند ، معمولا همراه با آن ، داروهایی برای جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ از طرف پزشک به شما داده می شود. با این همه اگر نکات زیر را رعایت کنید از حالت تهوع و استفراغ شما کم خواهد شد:

– در طول روز، خوردن شش وعده غذایی کوچک به جای سه وعده غذای اصلی توصیه می شود. (دفعات غذا خوردن را بیشتر ولی مقدارش را کم کنید) غذا را خوب بجوید تا آسانتر هضم شود.

– به آهستگی بخورید و بنوشید

– سعی کنید ظاهر غذاها اشتها آور باشد و از غذاهایی که هضم راحت تری دارند مصرف کنید.

– سه روز اول پس از انجام دارو درمانی سعی شود از گوشت سفید مثل مرغ و ماهی استفاده شود و پس از این مدت می توان از گوشت قرمز بخصوص ماهیچه استفاده کرد. غذاهایی که کمی ترش یا شور هستند گاهی بهتر تحمل می شوند.

– شستشوی دهان و دندان قبل و بعد از هر وعده غذایی

– با باز کردن پنجره اطاق ، هوای تازه و تمیز را عمیقا تنفس کنید. لباسهای نخی آزاد و گشاد بپوشید.

– از خوردن غذاهای خیلی شیرین ، خیلی چرب ، سرخ شده و خیلی محرک (ادویه ای ) خودداری کنید.

– روز تزریق داروی شیمی درمانی ، غذاهای سنگین که هضمش دشوار است ، نخورید. یک ساعت قبل از شیمی درمانی غذای سبک به مقدار کم بخورید.

– آب میوه های خنک و کم شیرین مثل آب سیب یا انگور ، مدتی قبل یا مدتی بعد از غذا بخورید نه همراه آن.

– از رفت و آمد در محل هایی که بوهای گوناگون مثل بوی پخت و پز ، دود سیگار یا عطرهای تند به مشام می رسد پرهیز نمائید.

– بعد از خوردن غذا تا 2 ساعت به حالت نشسته روی صندلی استراحت کنید و از دراز کشیدن خودداری کنید.

– خوردن مقدار کمی کشک مایع و یا نوشیدن چای زنجبیل پس از صرف غذا در کاهش تهوع و استفراغ موثر است

ب: بی اشتهایی

معمولا بی اشتهایی در چند روز اول پس از شروع هر دوره شیمی درمانی یا پرتودرمانی پیدا می شود. برای رفع بی اشتهایی نکات زیر رعایت شود:

– دفعات غذا خوردن را زیاد کنید ولی هر بار مقدار کمی غذای سبک و مغذی بخورید.

– هنگامیکه اشتهای بهتری دارید (معمولا در اوایل صبح ) غذای بیشتری بخورید. از غذاهای حاضری سالم که مورد دلخواه شماست استفاده کنید

– در تهیه و طبخ غذای خوشمزه از دیگران کمک بگیرید.

– در اثر شیمی درمانی ممکن است اختلالی در پرزهای چشایی پیدا شود و اشتهای شما به گوشت از بین برود. با زدن چاشنی ها و سس ها به گوشت می توانید طعم غذا را خوشمزه کنید. ترجیحا مرغ و ماهی را جایگزین گوشت قرمز کنید یا پوره گوشت بخورید.

– درباره مکمل های غذایی و رژیم غذایی خاص در طول درمان حتما با پزشک معالج ، پرستار و متخصص تغذیه مشورت کنید.

– توجه داشته باشید اگر غذا نخورید باعث کاهش وزن و کاهش مقاومت بدنتان شده و بهبودی به تاخیر می افتد. پس اراده کنید خوب غذا بخورید تا انرژی لازم برای مقابله با بیماری را داشته باشید. رژیم غذای سالم و مناسب در بدست آوردن توانایی و بازسازی بافت و بهبود حال عمومی بیمار و در نهایت درمان کامل بیماری وی کمک می کند.هر هفته بیمار را وزن کنید و در صورت کاهش وزن به پزشک اطلاع دهید.

پ: اسهال

اگر به اسهال مبتلا شدید و همراه با آن درد شکم و دل پیچه داشتید. در صورتی که اسهال توام با خون و تب نباشد می توان با رعایت نکات زیر آن را کنترل کرد در غیر اینصورت به پزشک معالج اطلاع دهید.

– مایعات فراوان بخورید مانند آب ، آب سیب ، چای کمرنگ ، تا آب از دست رفته را جبران کند.

– مایعات خیلی سرد و یا خیلی گرم نخورید و اگر نوشابه مصرف می کنید صبر کنید تا گازش کاملا خارج گردد.

– غذا را مقدار کم و به دفعات متعدد بخورید. (بیشتر از سه وعده در روز)

– از خوردن میوه جات با پوست و دانه و سبزیجات خام ، کلم ، نخود و لوبیا ، غذاهای سرخ شده یا چرب ، ادویه جات و شیرینی خودداری کنید.

– ممکن است مصرف شیر ، به دلیل ایجاد نفخ با نظر پزشک معالج ، محدود شود.

– وقتی حس کردید بهتر شدید ، غذاهایی مثل برنج (کته) ، نان ، سیب زمینی پخته ، ماست ، پنیر ، تخم مرغ پخته و ماکارونی بخورید.

– معمولا چون موقع اسهال ، پتاسیم زیادی از بدن دفع می شود از غذاهای حاوی پتاسیم مثل موز ، مرکبات ، نکتار هلو و زرد آلو ، سیب زمینی و سبزی ها استفاده کنید.

ت: یبوست:

یکی از عوارض شیمی درمانی و عدم تحرک ، یبوست و کاهش اشتهاست ، اقدامات زیر برای جلوگیری و درمان یبوست موثر است:

– مایعات زیاد بنوشید ، آب میوه هایی مانند آلو ، انجیر، گلابی بخورید ، آلو یا انجیر را خیس کرده و صبح ناشتا میل نمایید.

– با پزشک معالج در مورد افزایش میزان فیبر رژیم غذایی مشورت کنید (به بعضی از بیماران رژیم غذایی پرفیبر توصیه نمی شود) غذاهای پرفیبر شامل میوه جات و سبزیجات با پوست و دانه ، غلات ، نان سبوس دار ، میوه های تازه و .. هستند.

– بیشتر پیاده روی و حرکت کنید ، کمتر روی تخت دراز بکشید

– بدون اجازه پزشک داروهای گوارشی و ملین استفاده نکنید و اگر می خواهید از شیاف یا ملین های گیاهی نظیر سی لاکس ، برگ سنا و غیره استفاده کنید حتما با پزشک معالج مشورت کنید.

ث: ناراحتی دهان و گلو

بعضی داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث خشکی و یا زخم دهان و اطراف گلو شود و یا در فرو دادن غذا یا جویدن اشکالاتی بوجود آورد. رعایت نکات زیر می تواند به حل این مشکل کمک کند:

– روزانه داخل دهان را به دقت کنترل کرده و موارد التهاب و هر گونه پلاکهای سفید روی زبان ، ته گلو ، آبسه های لثه و سایر نقاط دهان و دندان را به پرستار و پزشک معالج اطلاع دهید. با پزشک خود در مورد مراجعه به دندانپزشک صحبت کنید.

– از مواد غذایی سفت و خشک مثل بیسکویت و چیپس به علت اینکه به بافت دهان آسیب می زند استفاده نکنید. مایعات مغذی و غذاهای نرم و پوره که به راحتی جویده و بلعیده می شود بخورید و برای نوشیدن از نی کمک بگیرید.

– غذاهای پخته را در مخلوط کن به صورت مایع درآورید تا مصرفش آسانتر شود ، از مخلوط کن برای تهیه پوره ها استفاده کنید

– آب نبات بدون قند یا تکه های یخ ، بستنی ، آدامس کم شیرین استفاده کنید. آبمیوه ترش و اسیدی ننوشید.

– خوراکیهای آبدار مثل شیر ، ماست ، بستنی ، املت ، فرنی ، حلیم ، سوپ ، آب گوشت ، پوره میوه بخورید

– از مصرف غذاهای ترش و شور ، خیلی سرد یا خیلی گرم خودداری کنید. به غذاهایتان ادویه و نمک زیاد نزنید.

– دهان و لثه هایتان را تمیز نگهدارید. برای جلوگیری از بوی بد دهان از آدامس استفاده کنید.

– دندان ها و لثه ها را بعد از هر وعده غذایی مسواک کنید. از مسواک نرم و خمیر دندان مناسب استفاده کنید و دندانهایتان را به آرامی مسواک بزنید. در صورت داشتن دندانهای مصنوعی آن را از دهان بیرون درآورید و با مسواک بشویید.

– روزی چندبار با محلول آب نمک ساده (سرم نمکی) یا محلول رقیق جوش شیرین غرغره کنید و دهانتان را بشویید. اگر داخل دهان زخم مشاهده کردید، چند قطره محلول بتادین داخل یک لیوان سرم نمکی بریزید و غرغره کنید.

– از دهان شویه الکل دار (کلروهگزین) استفاده نکنید و اگر می خواهید از دهان شویه های گیاهی یا حاوی فلوراید استفاده کنید با پزشک معالج و دندانپزشک مشورت کنید.

ج: ریزش مو:

چون سرعت رشد و تکیثر (زیاد شدن) سلولهای پیاز موی سر و تن بسیار زیاد است از این رو ممکن است دراثر شیمی درمانی موقتا به آنها آسیب برسد ولی پس از قطع دارو متوقف می شود و موهایتان به حالت طبیعی درخواهد آمد. هر چند بعضی داروهای شیمی درمانی باعث ریزش مو نمی شود. نگران ریزش موقت موهای خود نباشید ، در صورت تمایل می توانید:

– قبل از شیمی درمانی موهایتان را کوتاه کنید

– از کلاه ، شال کردن یا روسری نخی استفاده کنید

– بدون کلاه لبه دار زیر نور مستقیم خورشید قرار نگیرید ، از کرم مرطوب کننده و ضد آفتاب برای پوست سر استفاده کنید

– در فصل پائیز و زمستان اگر در ناحیه سر خود احساس سرما داشتید حتما از کلاه ، روسری یا عرق چین هنگام خواب استفاده کنید.

– با شانه دانه درشت موهای خود را شانه کنید

– از شامپوهای ملایم برای شستن مو استفاده کنید و بعد از حمام از سشوار استفاده نکنید

چ: احتمال عفونت:

اکثر داروهای شیمی درمانی اثر مستقیمی روی مغز استخوان که محل تولید سلولهای خونی است دارد و باعث کم کاری مغز استخوان می شود و چون گلبولهای سفید خون (WBC) که در پیشگیری از عفونت و مبارزه با میکروبها کمک بزرگی می کنند و در مغز استخوان ساخته می شوند ، در هنگام شیمی درمانی کاهش پیدا می کنند ، در نتیجه احتمال دچار شدن به بیماریهای عفونی افزایش می یابد.

نشانه های عفونت چیست؟ تب بالاتر از 38 درجه سانتیگراد ، لرز ، عرق کردن زیاد در شب یا هنگام خواب ، اسهال شدید ، تکرار ادرار یا سوزش ادرار ، سرفه شدید یا گلو درد. در صورت دچار شدن به علائم فوق فورا با پزشک معالج یا پرستارتان (حتی اگر نصفه شب مجبور شوید) تماس گرفته و خود سرانه داروی تب بر (آسپرین و استامینوفن و …) استفاده نکنید و در صورت تجویز آنتی بیوتیک ، طبق دستور پزشک به طور منظم (سر ساعت) مصرف کنید.

بنابراین به منظور کاهش دچار شدن به عفونت ، نکات زیر را رعایت کنید:

– دستهایتان را حتما با صابون بشویید ، مخصوصا قبل از صرف غذا و بعد از اجابت مزاج و تماس با حیوانات

– موقع گرفتن ناخن هایتان مواظب باشید که گوشتتان را نگیرید و زخمی نکنید.

– در طول دوره شیمی درمانی بهتر است از معاشرت های اجتماعی غیر ضروری کاسته شود ، از رفت و آمد افراد متفرقه بخصوص کسانی که بیماری عفونی ، تنفسی ، مسری مانند سرماخوردگی ، آنفولانزا ، سرخک یا آبله مرغان دارند در اطرافتان جلوگیری کنید و از ماسک استفاده کنید

– از رفتن به مکان های شلوغ مانند سینما ، اتوبوس ، مترو ، ترمینال مسافرتی ، میهمانی های پر جمعیت و مراکز خرید خودداری کنید

– از مسواک نرم استفاده کنید تا احتمال زخم شدن دهان و لثه کم شود

– برای تراشیدن ریش از تیغ استفاده نکنید

– بعد از هر بار اجابت مزاج با دقت نشیمن گاهتان را بشویید و اگر سوزش دارید یا زیر دستتان دکمه های بواسیر حس کردید با پزشک مشورت کنید.

– از خوردن میوه ها و سبزی های خام و نپخته مثل سبزی خوردن ، کاهو ، کلم ، توت فرنگی و همچنین تخم مرغ خام خودداری کنید.

– پزشک تعداد گلبول سفید خونتان (WBC) را در طول درمان کنترل خواهد کرد.

– در اتاق خودتان گلها و گیاهان طبیعی ، اکواریوم ، قفس پرندگان ، حیوانات خانگی نگهداری نکنید.

– از هر گونه اقدامات ایمن سازی نظیر تزریق واکسن آنفولانزا یا ذات الریه بدون اطلاع پزشک معالج خودداری کنید

– وسایل و لوازم شخصی خود ازقبیل حوله ، لباس ، بشقاب ، لیوان ، قاشق و … را در اختیار دیگران قرار ندهید.

ح: ناراحتی پوستی:

ناحیه ای از پوست که رادیوتراپی می شود ممکن است دچار التهاب و سوختگی شود. همچنین داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث تغییراتی جزئی مثل قرمز شدن ، تغییر رنگ و کدر شدن پوست و ناخن ، خشک شدن ، پوسته شدن و خارش در پوست بشود. ممکن است ناخن های شما تیره ، زرد ، شکننده یا ترک خورده شوند و یا جوشهای کوچکی زیر پوست پیدا شود که اکثر اینها به مرور رفع می شود و به درمانی خاصی نیاز ندارد ولی رعایت نکات زیر می تواند به حل مشکل کمک کند:

– جوشهای صورت و بدن را نکنید و اگر جوش صورت دارید ، صورت را تمیز و خشک نگهدارید و از صابونهای و کرمهای بهداشتی ملایم استفاده کنید

– اگر پوست شما خشک شده است از محلولها و کرمهای مرطوب کننده بدون اسانس و الکل (مثل کرم و صابون بچه) استفاده کنید

– حمام داغ و طولانی مدت نگیرید ، در صورتی که دوش آب گرم (ولرم) گرفتید ، خودتان را به آرامی با حوله نخی و نرم خشک کنید ، حوله را روی پوست نکشید. علائم خط کشی پرتودرمانی را نشوئید و پاک نکنید.

– در طول درمان زیر نورمستقیم آفتاب نمانید و اگر پوست شما به علت حساسیت در برابر خورشید قرمز شد از کرم ضد آفتاب یا از لباس نخی آستین دار بلند و کلاه لبه دار برای محافظت در برابر نور خورشید استفاده کنید.

– اگر کهیر یا خارش در پوست شما دیده شد و یا پوسته شده است با پزشک مشورت کنید

خ: نامنظم شدن عادات ماهانه و یا قطع آن در خانمها

شیمی درمانی می تواند باعث نامنظم شدن عادت ماهانه و یا قطع آن در بعضی از افراد شود و یا تا پایان دوره درمان ادامه داشته باشد ، در صورت زیاد شدن خونریزی عادت ماهانه ، کم شدن فاصله بین دو عادت ماهانه ، گر گرفتگی، یائسگی زودرس ، عفونت و ترشح در ناحیه تناسلی ، به پرستار و پزشک معالج اطلاع دهید

د: احساس ضعف و خستگی و تنگی نفس:

همانطور که داروهای شیمی درمانی باعث کاهش گلبول سفید می شود ممکن است گلبولهای قرمز خون (RBC) هم کاهش یابند و چون کار اصلی گلبولهای قرمز ، بردن اکسیژن از ریه به بافت های مختلف است کاهش این گلبولها باعث کم خونی شده و به دنبال آن بیمار دچار خستگی (احساس ضعف و خستگی شدید) ، سرگیچه (احساس غش) ، تپش قلب و حتی تنگی نفس می شود. هرگاه علائم بالا را مشاهده کردید با پزشک در میان بگذارید و نکات زیر را رعایت کنید:

– در طول روز به میزان کافی استراحت کنید ولی کمتر بخوابید تا خواب شب مختل نشود ، از انجام کارهای سنگین پرهیز کنید تا نیروهایتان را ذخیره کرده باشید

– در کارتان شتاب نکنید تا کمتر به سرگیجه بیفتید بخصوص هنگام تغییر وضعیت مثلا از حالت خوابیده به نشسته ، آهسته عمل کنید

– مصرف غذاها و مایعات پرکالری مانند عسل ، مربا ، لبنیات ، پوره تخم مرغ ، آب گوشت ، سوپ و … با نظر پزشک و کارشناس تغذیه انجام گیرد.

– در محیط کار ، با اطلاع و همکاری کارفرما در فواصل منظم استراحت کنید و خود را خسته نکنید. می توانید پاره وقت کار کنید یا روز درمان و فردای آن روز را مرخصی بگیرید.

– در مدت شیمی درمانی ، انجام کارهای سنگین خانه (جاروزدن ، شستن ظرف ها و…) بین همه افراد خانواده تقسیم شود.

– روزانه 15-10 دقیقه در سطح صاف پیاده روی کنید. در مورد انجام بقیه ورزش ها بسته به نوع بیماری با پزشک معالج مشورت کنید

– غالبا در جریان شیمی درمانی ، آزمایش ساده خون و اندازه گیری گلبولهای خون و پلاکت برای کنترل وضع خونی شما انجام خواهد شد. پزشک معالج ، در صورت بروز کم خونی ، شاید تزریق خون و تجویز داروی تقویت کننده را ضروری بداند.

ذ: خواب رفتگی و گزگز در انگشتان و اختلال در تعادل:

داروهای شیمی درمانی ممکن است تغییراتی در اعصاب حسی ایجاد کنند و باعث عوارضی مثل خواب رفتگی انگشتان دست و پا و یا اختلال در حرکت و از دست دادن تعادل شوند که معمولا گذرا بوده و با قطع دارو بتدریج برطرف می شود. پزشک را در جریان این امر بگذارید ، ممکن است مقدار مصرف داروها را کاهش دهد.

– هنگام بالا و پائین رفتن از پله ها از نرده استفاده کنید. کفش با زیره پلاستیکی بپوشید

– موقع حمام کردن از بالشتک حمام و دمپایی عاج دار استفاده کنید تا لیز نخورید.

– کمتر رانندگی کنید چون حس ترمز در کف پا کم می شود

ر: تورم صورت و دستها و پاها و شکم

بعضی از داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث تغییراتی هورمونی و در نتیجه افزایش مایعات داخل بافتها و باقی ماندن مایع زیاد در بدن بشوند. اگر متوجه تورم یا پف کردن در صورت ، دستها ، پاها یا شکم شدید به پزشک معالج یا پرستاران اطلاع دهید ، همچنین توصیه می شود از مصرف زیاد نمک پرهیز کنید. پزشک معالج می تواند داروی مدر جهت دفع مایعات اضافی بدن تجویز نماید.

ز: خونریزی

داروهای شیمی درمانی ممکن است باعث کاهش پلاکتها شوند (پلاکتها سلولهای کوچکی هستند که در مغز استخوان ساخته می شوند و نقش مهمی در لخته شدن خون دارند و از خونریزی جلوگیری می کنند ) اگر مقدار پلاکتهای خون کم شود احتمال خونریزی داخلی به صورت های مختلف بالا می رود. پزشک معالج در طول درمان وضعیت انعقادی خون (پلاکت) را کنترل خواهد کرد و در صورت افت زیاد ، دستور تزریق پلاکت را خواهد داد. جهت کم کردن خطر خونریزی نکات زیر را رعایت کنید:

– قبل از استفاده کلیه داروهای بدون نسخه ، از پزشک معالج یا پرستاران سوال کنید. آسپرین ، داروهای مسکن و خواب آور موجب کاهش پلاکت و خونریزی داخلی می شود. معمولا برای بیمارانی که شیمی درمانی یا پرتودرمانی شده اند آسپرین تجویز نمی شود.

– قبل از انجام هر اقدام دندانپزشکی با پزشک معالج مشورت کنید ، از مسواک نرم برای تمیز کردن دندان استفاده کنید و لثه ها را با وسیله نرمی مثل پنبه تمیز کنید

– برای نظافت بینی انگشت داخل آن نکنید ، با استفاده از دستمال کاغذی نرم و به آرامی پاک کنید و اگر خون دماغ شدید یا لثه هایتان خونریزی می کند یا خلط خونی داشتید فورا به پزشک معالج اطلاع دهید

– هنگام استفاده از وسایل برنده و نوک تیز مثل کارد ، احتیاط کنید مبادا جایی از بدنتان زخم شود.

– به منظور جلوگیری از سوختن بدنتان از دست زدن به وسایل داغ خوداری کنید

– از کارهای سخت بدنی و ورزش سنگین خودداری کنید تا جایی از بدنتان زخمی نشود.

– اگر زیرپوست ، به خصوص در ناحیه ساق پا و یا شکم دانه های قرمز رنگی پیدا شد فورا به پزشک اطلاع دهید

– اگر کبودی و خون مردگی زیرپوست بدنتان مشاهده کردید اطلاع دهید

– از گذاشتن درجه (حرارت سنج) در مقعد ، استعمال شیاف و تنقیه خودداری کنید.

– خون ریزی واژینال (رحمی) و خونریزی از ناحیه مقعد را اطلاع دهید

– ادرار صورتی یا قرمز رنگ ، مدفوع خونی یا سیاه رنگ را فورا به پزشک معالج یا پرشتاران اطلاع دهید

پس از پایان دوره شیمی درمانی ، شما باید مرتبا وضعیت جسمی خود را معاینه و کنترل کنید. در تمام مراحل درمان ، اگر بین دو نوبت مراجعه به پزشک معالج ، مشکلی برایتان پیش آمد و یا هرگونه درد ، ناراحتی و عوارض غیرطبیعی دیگری در وضعیت جسمی خود مشاهده کردید ، منتظر تاریخ بعدی نمانید. هرچه سریعتر با پزشک یا پرستاران تماس بگیرید و از ایشان بخواهید تاریخ مراجعه بعدی شما را تغییر دهد. با مراجعه زودهنگام ، کنترل و پیگیری برنامه درمانی ، از صحت و سلامت خود اطمینان حاصل کنید.



:: بازدید از این مطلب : 188
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

شیوه درست استفاده از نخ دندان تهیه شد

شیوه درست استفاده از نخ دندان

 

استفاده از نخ دندان از اجزاء ضروري برنامه روزانه بهداشت دهان و دندان است.

براي آنکه سلامت دهان شما از وضعيت مطلوبي برخوردار باشد انجمن دندانپزشکي آمريکا توصيه مي کند حداقل يک بار در روز سطوح بين دنداني را با نخ دندان تميز کنيد.

چنانچه روزانه دندانهايتان را نخ بکشيد پلاک دنداني از سطوح بين دنداني زدوده خواهد شد يعني فضايي که مسواک قادر به تميز کردن آن نمي باشد اين امر اهميت بسزايي دارد. چناچه پلاک دنداني با مسواک زدن و نخ دندان کشيدن پاک نشود به مرور سخت شده به فرم کلکولوس مي شود.

استفاده روزانه از نخ دندان از بروز پوسيدگي دنداني و بيماري لثه نيز جلوگيري مي کند.

 

بهترين زمان براي استفاده از نخ دندان چه موقعي است؟ قبل از مسواک يا بعد از آن؟

بهترين توصيه در مورد نخ دندان اين است که حتما روزانه از آن براي تميز کردن فضاي بين دنداني استفاده کنيد زماني را براي استفاده از نخ دندان انتخاب کنيد که اين فرصت را داشته باشيد که چند دقيقه وقت صرف کنيد افراد شاغلي که در انتهاي ساعت کاري بسيار خسته هستند، شايد بهتر باشد زماني را که شاداب هستند به استفاده از نخ دندان اختصاص دهند.

مانند صبح هنگام وقتي از خواب بر مي خيزيد و يا بعد از صرف ناهار

با اين وجود اگر قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشيد فلورايد موجود در خمير دندان شانس بهتري جهت دسترسي به فضاي بين دنداني شما نيز خواهد داشت.

فراموش نکنيد دندانهاي کودکان نيز بايد با نخ دندان تميز شود! اولين زماني که دو دندان کودکتان با هم تماس پيدا کرد بايد، دندان هاي او را نخ بکشيد. براي آن که بتوان از نخ دندان به شيوه درست استفاده کرد بايد سيستم عصبي عضلاني فرد به مرحله اي از تکامل رسيده باشد که بتواند حرکات پيچيده را با دستانش انجام دهد. کودکان تا سن 10 الي 11 سالگي نمي توانند به نحو موثري از نخ دندان استفاده کنند. بنابراين لازم است يکي از والدين کودک دندانهايش را نخ بکشد.

اين نکته را به خاطر بسپاريد که استفاده از نخ دندان نبايد دردناک باشد وقتي براي اولين بار دندان هايتان را نخ مي کشيد ممکن است حس ناخوشايندي داشته باشيد اما اين امر نبايد سبب شود که نخ دندان کشيدن را متوقف سازيد. با کاربرد روزانه مسواک و نخ دندان، آن حس ناخوشايند اوليه پس از يک الي دو هفته برطرف خواهد شد. اما اگر پس از اين مدت، استفاده از نخ دندان برايتان به صورت تجربه دردناکي درآمد حتما با دندان پزشک خود مشاوره کنيد. اگر کابرد نخ دندان با دست، برايتان دشوار است، از روش ديگري جهت نخ دندان کشيدن استفاده کنيد.

 

نگهدارنده هاي نخ دندان

افرادي که به درستي نمي توانند از نخ دندان استفاده کنند ممکن است از ديگر تميز کننده هاي بين دنداني از قبيل پلاک زداي چوبي يا نگه دارنده هاي نخ دندان يک بار مصرف بهره ببرند.

براي افرادي که نمي توانند به درستي و با کمک دستهايشان از نخ دندان استفاده کنند، نگهدارنده نخ دندان وسيله سودمندي است. اين وسيله (که مي تواند چوبي يا پلاستيکي باشد) نخ دندان را در موقعيتي مناسب نگه مي دارد و جايگزين کاربرد نخ دندان با دست است. نخ دندان در نگهدارنده قرار مي گيرد و مي توان بارها از آن استفاده کرد. اما نگهدارنده هاي يک بار مصرفي نيز وجود دارند که از قبل نخ در آنها قرار گرفته و پس از مصرف دور انداخته مي شوند. درباره نحوه درست استفاده از نخ دندان و هر يک از تميزکننده هاي بين دنداني از دندانپزشک خود مشاوره بگيريد. کاربرد ناصحيح دندان سبب آزردگي لثه شما خواهد شد.

انواع متفاوتي از نخ دندان مانند موم دار (حاوي وکس) بدون موم، ضخيم يا نازک وجود دارد. نخ دنداني را انتخاب کنيد که با آن به راحتي بتوانيد روزانه و به شيوه درست ، فضاي بين دنداني را نخ بکشيد.

 

براي آنکه به درستيف دندان هايتان را نخ بکشيد به نکات زير توجه کنيد:

– حدود 18 اينچ (45 سانتي متر) از نخ دندان را از جعبه آن جدا کنيد و بيشتر آن را دور انگشت مياني يکي از دو دست بپيچيد، باقي مانده نخ را دور انگشت مياني دست مقابل بپيچيد. اين انگشت بخشي از نخ دندان را که در اثر استفاده کثيف شده نگه مي دارد.
– نخ دندان را محکم بين انگشتان شست و اشاره نگه داريد.

– نخ دندان را به فضاي بين دنداني هدايت کنيد و  باحرکت آرام آن را به سمت لثه ببريد (نيروي زيادي به کار نبريد تا سبب جراحت لثه نشويد)

– وقتي به خط لثه رسيديد به نخ دندان انحنايي مانند حرف C بدهيد و نخ دندان را دور دندان حلقه کنيد. با نيروي ملايم و در حاليکه تماس آن با لثه و دندان حفظ شود، آن را در فضاي بين لثه و دندان حرکت دهيد.

– نخ را در تماس محکم با دندان نگه داريد نيروي مالشي ملايم روي سطح دندان وارد سازيد سپس نخ را از مجاورت لثه با حرکات بالا و پايين خارج سازيد همين شيوه را براي ساير دندانهايتان مورد استفاده قرار دهيد. فضاي پشت آخرين دندان هاي موجود در هر قوس فکي را فراموش نکنيد (که معمولا فضاي پشت دندان عقل و يا دندان آسياي دوم است) براي درک بهتر شيوه درست استفاده از نخ دندان به ويدئو مورد نظر در همين وب سايت رجوع کنيد.

از دندانپزشک بپرسيد که کدام يک از محصولات دهان و دندان براي شما مناسب تر است. برچسب تأييديه ADA شما را مطمئن مي سازد که محصول مورد نظر از نظر کارايي و ايمني با پروتکل هاي انجمن دندانپزشکي آمريکا مطابقت دارد. هنگام خريد مسواک، نخ دندان، خمير دندان فلورايد دار، شستشو دهنده هاي دهاني، دهان شويه و ديگر محصولات دهان و دندان حتما به برچسب تأييديه ADA توجه داشته باشيد.



:: بازدید از این مطلب : 174
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

آموزش روش صحیح مسواک زدن تهیه شد

آموزش روش صحیح مسواک زدن

 

مسواک زدن منظم دندان‌ها نقش کلیدی در رعایت بهداشت دهان و دندان داشته و مهم‌ترین روش برای حفظ طرح لبخند زیبا و سالم است. در حقیقت انجام این کار می‌تواند مواد غذایی باقیمانده در دهان را پاک کرده و از ایجاد پوسیدگی دندانها و ابتلا به بیماری‌های لثه جلوگیری نماید. در این مطلب درباره روش‌های مناسب مسواک زدن و نخ دندان کشیدن صحبت شده است.

 

هفت نکته برای مسواک زدن بهتر دندان‌ها

* نگه داشتن موهای مسواک در زاویه 45 درجه نسبت به خط لثه

* استفاده از مقدار فشار کافی در برابر لثه‌ها و بین دندان‌ها در هنگام مسواک زدن (در هنگام انجام این کار نباید فشار زیاد به لثه‌ها و دندان‌ها وارد شده و از مسواک دارای موی زبر به این منظور استفاده شود).

* سطوح داخل و خارج دندان خود را چندین بار با استفاده از حرکت‌های کوتاه و چرخشی مسواک بزنید. همچنین لازم است در این حالت از مسواک زدن مناسب خط لثه نیز اطمینان حاصل شود.

* مسواک زدن سطح رویی دندان‌ها. علاوه بر این لازم است مسواک زدن سطوح داخل دندان‌های جلوی دهان با خم کردن مسواک به صورت عمودی و حرکت مسواک به سمت بالا و پایین با ناحیه جلوی مسواک انجام شود.

* مسواک می‌تواند فقط یک یا دو دندان را در هر بار تمیز کند. در این شرایط لازم است مسواک به صورت مرتب با کلیه دندان‌ها تماس داشته و از مسواک زدن دندان‌ها به مدت دو دقیقه کامل اطمینان حاصل شود.

* بهتر است در هنگام مسواک زدن در آینه نگاه شود تا به این ترتیب تمیز شدن همه دندان‌ها و مسواک زدن آن‌ها به‌طور دقیق کنترل گردد.

* پس از مسواک زدن دندان‌ها، به خاطر داشته باشید لازم است زبان نیز مسواک زده شود. در حقیقت باکتری‌های دهانی می‌توانند بر روی سطح زبان باقی بمانند.

دهان‌شویه: هنگامی که مسواک زدن و نخ دندان کشیدن کامل شد، لازم است از دهان‌شویه برای تمیز کردن بیشتر دهان و پاک کردن جرم و پلاک دندان و نیز خارج کردن ذرات مواد غذایی باقیمانده در دهان استفاده شود.

 

آرام مسواک زدن

بسیاری افراد تصور می‌کنند مسواک زدن شدید دندان‌ها برای تمیز کردن آن‌ها موثرتر است، اما این تصور کاملاً غلط است. در حقیقت با حرکت‌های سریع و شدید نمی‌توان به خوبی سطوح دندان را تمیز کرده و ذرات باقیمانده بر روی آن که می‌توانند باعث ابتلا به بیماری‌های لثه همچون خونریزی لثه و فرسایش مینای دندان شوند را پاک کرد. با توجه به اینکه مسواک زدن یک عادت است، معمولاً عوض کردن حالت مسواک زدن شدید دندان‌ها و ایجاد تغییر در آن سخت بوده و به زمان نیاز دارد. همچنین در صورتی که مسواک شما دچار فرسایش شده و موهای آن از حالت طبیعی خارج شده‌اند، احتمالاً شرایط مسواک ضعیف بوده و زمان عوض کردن آن فرا رسیده است.

 

چه زمانی برای مسواک زدن مناسب است؟

هنگامی که مسواک زدن نقش پیشگیری کننده داشته باشد، لازم است به‌طور منظم از آن استفاده شود. در این شرایط دندانپزشکان معمولاً به افراد توصیه می‌کنند دندان‌های خود را حداقل دو بار در روز مسواک زده و یک بار در روز نخ دندان بکشند. همچنین پس از مصرف مواد غذایی حاوی سطح بالای کربوهیدرات یا تنقلات، مواد غذایی و نوشیدنی‌های شیرین لازم است دندان‌ها مسواک زده شوند.

 

استفاده از مسواک مناسب

امروزه مسواک‌ها در اندازه‌ها و انواع مختلف وجود داشته و اکثر افراد نمی‌دانند چه اندازه‌ای به‌طور دقیق برای استفاده آن‌ها مناسب است. به هر حال، برای تمیز کردن مناسب دندان‌ها لازم است از مسواک‌های دارای اندازه و ظاهر مناسب استفاده شود. در واقع در صورتی که مسواک بسیار بزرگ باشد، احتمالاً فرد مجبور می‌شود دهان خود را بیش از حد باز کند. در طرف مقابل اگر مسواک بسیار کوچک باشد، تمیز کردن مناسب دندان‌ها امکان‌پذیر نیست. به این ترتیب هنگامی که مسواک به خوبی در دست‌ها و دهان شما قرار گرفته و از طریق آن امکان دسترسی مناسب به همه دندان‌ها وجود داشته باشد، احتمالاً اندازه مسواک برای استفاده شما مناسب خواهد بود.

 

مسواک دارای موهای نرم یا موهای سخت؟

معمولاً، سر مسواک می‌بایست به کوچکی 1 تا 1 و نیم سانتی‌متر برای دسترسی بهتر به نقاط مختلف دهان باشد. همچنین دسته مسواک می‌بایست به اندازه کافی بلند و پهن بوده و موهای محکم و نرم با انتهای گرد داشته باشد. گاهی اوقات، برخی مسواک‌ها بیش از حد ساینده هستند و امکان فرسایش دندان‌ها در هنگام استفاده از آن‌ها وجود دارد. به این ترتیب استفاده از یک مسواک دارای موهای نرم و برخوردار از سر گرد به همراه حالت‌های مختلف مو می‌تواند به تمیز کردن دندان‌ها به‌طور موثر کمک کند. توجه داشته باشید در هنگام مسواک زدن لازم است فشار کافی به دندان‌ها برای دسترسی به فضای بین دندان‌ها و نیز سطح رویی آن‌ها وارد شود. در حقیقت در اکثر موارد به افراد توصیه می‌شود از مسواک‌های دارای موهای متوسط و سخت برای مسواک زدن استفاده نکنند.

 

چه مدت لازم است دندان‌ها مسواک زده شوند؟

مسواک زدن در هنگام روشن بودن رادیو یک ایده مناسب می‌باشد، زیرا در عمل بسیاری دندان‌پزشکان توصیه می‌کنند مسواک زدن به مدت سه تا چهار دقیقه ادامه یابد و این مدت زمان میانگین پخش یک آهنگ از رادیو می‌باشد. علاوه بر این افراد می‌توانند از مسواک‌های تایمر دار به این منظور استفاده کنند. در اکثر موارد افراد تصور می‌کنند برای مدت طولانی‌تر مسواک زده‌اند، اما در حقیقت زمان اختصاص یافته توسط آن‌ها برای مسواک زدن کمتر از یک دقیقه می‌باشد.

برای اطمینان از مسواک زدن صحیح و از قلم نیفتادن نقاط خاص بر روی دندان‌ها، معمولاً به افراد توصیه می‌شود سه تا چهار دقیقه کامل در طول یک روز مسواک زده و کمتر از مسواک زدن سریع دندان‌ها برای پنج مرتبه یا بیشتر در روز استفاده کنند.

 

دندان‌های خود را زیاد مسواک نزنید

 برخی افراد دارای وسواس نسبت به رعایت بهداشت دهان و دندان خود بوده و به همین خاطر بیش از حد دندان‌های خود را مسواک می‌زنند. به این ترتیب در صورتی که شما بیش از 3 بار دندان‌های خود را مسواک می‌زنید، انجام این کار می‌تواند به دندان‌های شما آسیب وارد کند. در حقیقت این شرایط می‌تواند باعث عقب‌رفتگی یا تحلیل لثه و فرسایش تدریجی مینای دندان شود. بنابراین همواره به افراد توصیه می‌شود مسواک زدن را بیش از حد انجام ندهند. به عنوان یک قاعده کلی به خاطر داشته باشید رعایت مناسب بهداشت دهان و دندان از طریق مسواک زدن آرام دندان‌ها به مدت 2 دقیقه برای دو یا سه بار در یک روز امکان‌پذیر است.

 

مسواک زدن را از یک نقطه یکسان در هر بار آغاز نکنید

اکثر افراد مسواک زدن دندان‌های خود را از یک نقطه مشابه آغاز می‌کنند. این شرایط یک مشکل عادی در بین افراد است. هنگامی که مسواک زدن از یک نقطه خاص در هر بار آغاز شود، احتمال بی‌توجهی و خسته شدن فرد در ارتباط با مسواک زدن نقاط خاص از دندان‌ها افزایش پیدا می‌کند. این شرایط به معنی این است که تمیز کردن دندان‌ها به خوبی و به صورت موثر انجام نمی‌گیرد.

 

پنج نکته قابل توجه برای نخ دندان کشیدن مناسب

* نخ دندان کشیدن را با استفاده از یک نخ دندان 18 سانتی آغاز کنید. بخش زیادی از نخ دندان را دور انگشتان میانی خود پیچانده و بخش باقیمانده را دور انگشت مشابه بر روی دست دیگر بپیچانید.

* بخش باقیمانده نخ دندان با طول حدود 1 سانتیمتر را محکم بین دست‌های خود بگیرید. نخ دندان را در فضای بین دندان‌ها با حرکت آرام اره‌ای وارد کنید.

* هنگامی که نخ دندان به خط لثه برسد، فرد احساس مقاومت در برابر حرکت نخ دندان خواهد داشت. در این زمان می توان نخ دندان را با یک الگوی C شکل به آرامی در ناحیه مورد نظر حرکت داد.

* نخ دندان را در برابر هر یک از دندان‌ها نگه داشته، به آرامی آن را بر روی سطح دندان حرکت داده و از خط لثه دور کنید. این کار را برای همه دندان‌ها انجام داده و دندان‌های عقب دهان را مورد بی‌توجهی قرار ندهید.

* شجاع باشید! در صورتی که اخیراً نخ دندان نکشیده‌اید، احتمالاً لثه‌های شما در هنگام کشیدن نخ دندان زخم شده یا دچار خونریزی می‌شود. به هر حال نیازی به نگرانی در این رابطه نیست. در حقیقت با گذشت 5 تا 6 روز، باکتری‌های جمع شده بین دندان‌ها و خط لثه پاک شده و در نهایت فرد با بهبود شرایط خود در این رابطه مواجه خواهد شد.

 

منبع:tehrandentalclinics



:: بازدید از این مطلب : 181
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

شیوه درست استفاده از نخ دندان تهیه شد

شیوه درست استفاده از نخ دندان

 

استفاده از نخ دندان از اجزاء ضروري برنامه روزانه بهداشت دهان و دندان است.

براي آنکه سلامت دهان شما از وضعيت مطلوبي برخوردار باشد انجمن دندانپزشکي آمريکا توصيه مي کند حداقل يک بار در روز سطوح بين دنداني را با نخ دندان تميز کنيد.

چنانچه روزانه دندانهايتان را نخ بکشيد پلاک دنداني از سطوح بين دنداني زدوده خواهد شد يعني فضايي که مسواک قادر به تميز کردن آن نمي باشد اين امر اهميت بسزايي دارد. چناچه پلاک دنداني با مسواک زدن و نخ دندان کشيدن پاک نشود به مرور سخت شده به فرم کلکولوس مي شود.

استفاده روزانه از نخ دندان از بروز پوسيدگي دنداني و بيماري لثه نيز جلوگيري مي کند.

 

بهترين زمان براي استفاده از نخ دندان چه موقعي است؟ قبل از مسواک يا بعد از آن؟

بهترين توصيه در مورد نخ دندان اين است که حتما روزانه از آن براي تميز کردن فضاي بين دنداني استفاده کنيد زماني را براي استفاده از نخ دندان انتخاب کنيد که اين فرصت را داشته باشيد که چند دقيقه وقت صرف کنيد افراد شاغلي که در انتهاي ساعت کاري بسيار خسته هستند، شايد بهتر باشد زماني را که شاداب هستند به استفاده از نخ دندان اختصاص دهند.

مانند صبح هنگام وقتي از خواب بر مي خيزيد و يا بعد از صرف ناهار

با اين وجود اگر قبل از مسواک زدن نخ دندان بکشيد فلورايد موجود در خمير دندان شانس بهتري جهت دسترسي به فضاي بين دنداني شما نيز خواهد داشت.

فراموش نکنيد دندانهاي کودکان نيز بايد با نخ دندان تميز شود! اولين زماني که دو دندان کودکتان با هم تماس پيدا کرد بايد، دندان هاي او را نخ بکشيد. براي آن که بتوان از نخ دندان به شيوه درست استفاده کرد بايد سيستم عصبي عضلاني فرد به مرحله اي از تکامل رسيده باشد که بتواند حرکات پيچيده را با دستانش انجام دهد. کودکان تا سن 10 الي 11 سالگي نمي توانند به نحو موثري از نخ دندان استفاده کنند. بنابراين لازم است يکي از والدين کودک دندانهايش را نخ بکشد.

اين نکته را به خاطر بسپاريد که استفاده از نخ دندان نبايد دردناک باشد وقتي براي اولين بار دندان هايتان را نخ مي کشيد ممکن است حس ناخوشايندي داشته باشيد اما اين امر نبايد سبب شود که نخ دندان کشيدن را متوقف سازيد. با کاربرد روزانه مسواک و نخ دندان، آن حس ناخوشايند اوليه پس از يک الي دو هفته برطرف خواهد شد. اما اگر پس از اين مدت، استفاده از نخ دندان برايتان به صورت تجربه دردناکي درآمد حتما با دندان پزشک خود مشاوره کنيد. اگر کابرد نخ دندان با دست، برايتان دشوار است، از روش ديگري جهت نخ دندان کشيدن استفاده کنيد.

 

نگهدارنده هاي نخ دندان

افرادي که به درستي نمي توانند از نخ دندان استفاده کنند ممکن است از ديگر تميز کننده هاي بين دنداني از قبيل پلاک زداي چوبي يا نگه دارنده هاي نخ دندان يک بار مصرف بهره ببرند.

براي افرادي که نمي توانند به درستي و با کمک دستهايشان از نخ دندان استفاده کنند، نگهدارنده نخ دندان وسيله سودمندي است. اين وسيله (که مي تواند چوبي يا پلاستيکي باشد) نخ دندان را در موقعيتي مناسب نگه مي دارد و جايگزين کاربرد نخ دندان با دست است. نخ دندان در نگهدارنده قرار مي گيرد و مي توان بارها از آن استفاده کرد. اما نگهدارنده هاي يک بار مصرفي نيز وجود دارند که از قبل نخ در آنها قرار گرفته و پس از مصرف دور انداخته مي شوند. درباره نحوه درست استفاده از نخ دندان و هر يک از تميزکننده هاي بين دنداني از دندانپزشک خود مشاوره بگيريد. کاربرد ناصحيح دندان سبب آزردگي لثه شما خواهد شد.

انواع متفاوتي از نخ دندان مانند موم دار (حاوي وکس) بدون موم، ضخيم يا نازک وجود دارد. نخ دنداني را انتخاب کنيد که با آن به راحتي بتوانيد روزانه و به شيوه درست ، فضاي بين دنداني را نخ بکشيد.

 

براي آنکه به درستيف دندان هايتان را نخ بکشيد به نکات زير توجه کنيد:

– حدود 18 اينچ (45 سانتي متر) از نخ دندان را از جعبه آن جدا کنيد و بيشتر آن را دور انگشت مياني يکي از دو دست بپيچيد، باقي مانده نخ را دور انگشت مياني دست مقابل بپيچيد. اين انگشت بخشي از نخ دندان را که در اثر استفاده کثيف شده نگه مي دارد.
– نخ دندان را محکم بين انگشتان شست و اشاره نگه داريد.

– نخ دندان را به فضاي بين دنداني هدايت کنيد و  باحرکت آرام آن را به سمت لثه ببريد (نيروي زيادي به کار نبريد تا سبب جراحت لثه نشويد)

– وقتي به خط لثه رسيديد به نخ دندان انحنايي مانند حرف C بدهيد و نخ دندان را دور دندان حلقه کنيد. با نيروي ملايم و در حاليکه تماس آن با لثه و دندان حفظ شود، آن را در فضاي بين لثه و دندان حرکت دهيد.

– نخ را در تماس محکم با دندان نگه داريد نيروي مالشي ملايم روي سطح دندان وارد سازيد سپس نخ را از مجاورت لثه با حرکات بالا و پايين خارج سازيد همين شيوه را براي ساير دندانهايتان مورد استفاده قرار دهيد. فضاي پشت آخرين دندان هاي موجود در هر قوس فکي را فراموش نکنيد (که معمولا فضاي پشت دندان عقل و يا دندان آسياي دوم است) براي درک بهتر شيوه درست استفاده از نخ دندان به ويدئو مورد نظر در همين وب سايت رجوع کنيد.

از دندانپزشک بپرسيد که کدام يک از محصولات دهان و دندان براي شما مناسب تر است. برچسب تأييديه ADA شما را مطمئن مي سازد که محصول مورد نظر از نظر کارايي و ايمني با پروتکل هاي انجمن دندانپزشکي آمريکا مطابقت دارد. هنگام خريد مسواک، نخ دندان، خمير دندان فلورايد دار، شستشو دهنده هاي دهاني، دهان شويه و ديگر محصولات دهان و دندان حتما به برچسب تأييديه ADA توجه داشته باشيد.



:: بازدید از این مطلب : 183
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

مواد غذایی که برای رفع تشنگی روزه داران موثر است

مواد غذایی که برای رفع تشنگی روزه داران موثر است

 

دکتر زهرا عبدالهی در خصوص تغذیه در مام مبارک رمضان به خصوص در وعده افطار، گفت: در هنگام افطار مصرف غذاهای سبک و مختصر شامل گروه های غذایی شیر و لبنیات (مانند شیر و ماست و پنیر) میوه ها، سبزی ها، نان و غلات (مانند برنج و نان) توصیه می شود مانند نان و پنیر و سبزی که یکی از عادات خوب غذایی روزه داران  در این ایام است

وی ادامه داد: مصرف شیر گرم و فرنی و یــا شیر برنج در هنگام افطار مناسب است. استفاده از مواد غذایی آبکی مثل سوپ، آش، حلیم بــدون روغن و همچنین مایعات به هنگام افطار و سحر موجب حفظ تعادل آب و املاح فرد روزه دار می شود.

وی با بیان اینکه استفاده از سبزی ها و میوه ها در هنگام افطار و همچنین در فاصله زمانی بین افطار تا سحر به دلیل اینکه منبع خوبی از فیبر هستند برای دستگاه گوارش بسیار مفید بوده و مانع بروز یبوست می شود عنوان کرد: توصیه می شود در وعده سحری مقدار مناسبی سبزی های مختلف مصــرف شود. سبزی ها با دارا بودن مواد مغذی مختلف و آب، علاوه بر تامین ویتامین ها و املاح مورد نیاز بدن، از تشنگی فرد در طول روز جلوگیری می کنند.

عبدالهی با اشاره به این امر که مصرف مایعات مثل آب آشامیدنی، آب میوه، شیر کم چربی، دوغ بدون نمک در فاصله پس از افطار تا هنگام خوابیدن کمک می کند که تعادل آب والکترولیت های بدن شما در هنگام روزه داری حفظ شود تاکید کرد: در ماه مبارک رمضان بهتر است از غذاهای سرخ شده وپرچرب استفاده نشود زیرا علاوه بر افزایش چربی های خون موجب سوءهاضمه، ورم معده و اضافه وزن و چاقی می شوند.

وی خاطر نشان کرد: مصرف زیاد مواد قندی و شیرین مثل کیک های خامه ای، شکلات، شیرینی های خامه دار، زولوبیا و بامیه، باقلوا، حلوای خیلی شیرین و چرب، شله زرد شیرین وچرب  در ایام ماه مبارک رمضان اضافه وزن و چاقی و خطر بالا رفتن قند خون را به دنبال دارد.

 

منبع: مهر



:: بازدید از این مطلب : 182
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

تاثیرات مخربی که مواد مخدر بر جسم و روان می گذارد

تاثیرات مخربی که مواد مخدر بر جسم و روان می گذارد

 

اعتیاد را می‌توان یک مسمومیت مزمن دانست که برای شخص و هم برای خانواده و جامعه اش مضر است.

انواع آن به شرح زیر است:

 

۱- تریاک:

که بیشتر در بین افراد مسن درگذشته معرف آن رواج داشته اما امروزه در بین جوانان و نوجوانان توزیع و مصرف می‌گردد، ماده‌ای خواب آور بوده و شخص معتاد از مصرف آن احساس لذت ونشاطی «نئشگی» می‌نماید. معرف آن به تدریج باعث افزایش طلب می‌گردد و فرد لحظه‌ای به خود می‌آید که قادر به ترک آن نیست.

 

۲- مرفین:

که از تریاک گرفته می‌شود و به دو صورت مایع و پودر مصرف می‌گردد، مصرف این مواد در بین جوانان زیاد است و ماده‌ای خواب آور و اثرات تریاک را دارد.

 

۳- هروئین:

این مواد از ترکیبات شیمیایی ساخته شده و اثرش سه برابر مرفین بوده و خواب آور است، شخص معتاد همیشه در حال چرت زدن می‌باشد و چشمهای خواب آلود دارد.

 

۴- کوکائین:

موادی تحرک زا، توهم آور و اغفال کننده‌است، کسانی که به این دارو معتاد می‌شوند معمولاً سادیسم جنسی پیدا می‌کنند و بهمین دلیل افراد بسیار خطرناکی هستند معتاد پس از مصرف این دارو احساس شعف زاید الوصفی پیدا می‌کند و شاد می‌شود و لذت جنسی او تشدید پیدا می‌کند، اثرات جسمی آن کم است در حالیکه از نظر روانی اثراتش از هروئین بیشتر است.

 

۵-ال. اس. دی:

مصرف این مواد اعتیاد جسمانی ندارد ولی دارای اثرات مغزی و روانی زیانبخشی است، این مواد توهم زا بوده و اعتیاد روانی را بهمراه دارد.

 

۶-آمفتامینها:

موادی محرک زا و اعتیاد آور است. این مواد سیستم مرکز عصبی را تحریک می‌کند، این مواد در میان دانشجویان مصرف بیشتری دارد زیرا باعث کم خوابی بوده و شخص را در حالت محرکی قرار می‌دهد. مصرف این مواد باعث می‌شود بدن در برابر آن مقاوم شود لذا شخص معتاد ناگزیر می‌گردد بیشتر مصرف کند.

 

۷-ماری جوانا و حشیش:

مصرف این مواد، اعتیاد جسمانی نداشته ولی اعتیاد روانی می‌آورند و بهمین جهت زیان آور هستند، مصرف این مواد اثرات مغزی ناگواری را به همراه داشته و اغلب به صورت سیگار مصرف می شونداثرات مخرب آن: خواب آرامش بخش، تشدید احساس، خنده‌های بی‌مورد و طولانی، لذت بخش بودن زمان و مکان، لکن وقتی تأثیر دارو تمام می‌شود شخص معتاد حالت و احساس بدی پیدا می‌کند و امکان ارتکاب جرم زیاد می‌شود و از سوی دیگر عاملی برای مصرف مواد مخدر قوی تر همانند هروئین می‌باشد.

 

۸- متادون:

داروی مخدری است که به دلیل نیمه عمربالای آن بیش از۲۴ ساعت جهت درمان اعتیاد به کار برده می‌شود و فقط در مراکز ترک اعتیاد وتوسط پزشک بایدتجویز شود

 

۹-مواد استنشاقی:

این گروه شامل مواد شیمیایی گوناگونی است که به سرعت تبخیرمی شوند. برخلاف سایرمواد موردسوء مصرف که براساس تاثیری که برسیستم اعصاب مرکزی می‌گذارند تقسیم بندی می‌شوند، این مواد برمبنای شیوه مصرف مشترکی که دارند دریک گروه جای گرفته‌اند. مواد استنشاقی براساس عملکرد داروشناختی خود به سه دسته تقسیم می‌شوند: حلال‌های فرار، نیتروس اکسید ونیتریت‌ها. گروه اول یعنی حلال‌های فرارشایع ترین مواد استنشاقی مورد سوء مصرف هستند. انواع سوخت‌ها مانند بنزین، گازوئیل وگازفندک، داروهای بیهوشی مانند اتر، چسب‌ها، انواع اسپری‌ها، رنگ‌های شیمیایی و… دراین گروه قرار می‌گیرند.

 

۱۰-تمجیزک:

مایع زرد رنگ تزریقی است که پس از ترکیب با خون شخص مصرف کننده در رگ تزریق می‌شود.

 



:: بازدید از این مطلب : 179
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : aftabmag

 

مدل مانتو تابستانی 96 ، مدل مانتو تابستانه 2017 آماده شد

 

عکس مدل مانتو تابستانی شیک

مدل مانتو تابستانی 96 ، مدل مانتو تابستانه 2017

 

مدل مانتو تابستانه دخترانه

مدل مانتو تابستانه دخترانه

 

مدل مانتو تابستانی جدید

مدل مانتو تابستانی جدید

 

جدیدترین مدل مانتو تابستانی

جدیدترین مدل مانتو تابستانی

 

عکس های مدل مانتو تابستانه

عکس های مدل مانتو تابستانه

 

مدل مانتو تابستانی شیک

مدل مانتو تابستانی شیک

 

عکس مدل مانتو تابستانه

عکس مدل مانتو تابستانه

 

مدل مانتو جدید

مدل مانتو جدید

 

مدل مانتو تابستانی 2017

مدل مانتو تابستانی 2017

 

مدل مانتو تابستانه جدید

مدل مانتو تابستانه جدید

 

مدل مانتو تابستانی

مدل مانتو تابستانی

 

مدل مانتو تابستانی جدید

مدل مانتو تابستانی جدید

 

مدل مانتو تابستانی شیک

مدل مانتو تابستانی شیک

 

مدل مانتو تابستانی 96

مدل مانتو تابستانی 96

 

مدل مانتو تابستانی 2017

مدل مانتو تابستانی 2017



:: بازدید از این مطلب : 311
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 05 خرداد 1396 | نظرات (0)

data-aos="flip-right"

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
$captcha_html
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید